تکنیک های جوشکاری چیست؟

جوشکاری قوس الکتریکی: این یکی از ابتدایی ترین مهارت هایی است که جوشکاران باید بر آن مسلط باشند و کیفیت جوش بستگی به تکنولوژی جوشکار دارد.
جوشکاری قوس زیردریایی: این نوعی سوزش قوس الکتریکی تحت روش جوشکاری لایه جوش است که با کیفیت جوش پایدار، بهره وری بالا، بدون نور قوس و دود مشخص می شود، مناسب برای جوشکاری ساختار صفحه ضخیم متوسط ​​جوش طولانی است.
جوشکاری قوس آرگون: یک فناوری جوشکاری که از آرگون به عنوان گاز محافظ برای ذوب مواد جوش تحت جریان بالا و تشکیل یک حوضچه مذاب مایع برای رسیدن به اثر پیوند متالورژیکی استفاده می‌کند.
جوش گازی: از شعله برای گرم کردن سیم جوش و محل اتصال قطعه کار فلزی برای ذوب آن برای رسیدن به هدف جوش استفاده می شود. گازهای قابل احتراق رایج عمدتاً استیلن، هیدروژن و گاز مایع و غیره است و گاز احتراق اکسیژن است.
جوش لیزری: استفاده از پرتو لیزر متمرکز به عنوان منبع حرارتی برای جوشکاری، مناسب برای جوشکاری قطعات مینیاتوری یا قطعات با دسترسی ضعیف.
دو جوش حفاظتی: دی اکسید کربن به عنوان یک گاز محافظ برای جوشکاری، عملیات ساده، استفاده آسان، مناسب برای جوشکاری اتوماتیک و جوشکاری همه جانبه، اما فرآیند جوشکاری نمی تواند باد باشد، مناسب برای کارهای داخلی.
جوشکاری اصطکاکی: از گرمای ایجاد شده از اصطکاک سطح تماس قطعه کار به عنوان منبع گرما استفاده کنید، در حالی که فشار را به قطعه کار وارد کنید تا تغییر شکل پلاستیک و جوشکاری با هم ایجاد شود، نه تنها برای فلز مناسب است، بلکه برای جوشکاری غیر فلز نیز مناسب است.
جوشکاری اولتراسونیک: استفاده از امواج ارتعاشی با فرکانس بالا برای انتقال به سطح دو قسمتی که قرار است جوش داده شود، در صورت فشار برای ایجاد اصطکاک سطح دو جسم با یکدیگر و ایجاد همجوشی بین لایه مولکولی.