پیکربندی ربات جوشکاری
ابتدا مدل پایه ربات را بر اساس الگوی درز جوش تعیین کنید. برای کاربردهایی با جوش های دایره ای متعدد یا زوایای چرخش دایره ای بزرگ، یک ربات با کابل جوش داخلی توصیه می شود. در حالی که یک مدل خارجی نیز می تواند به جوشکاری برسد، پیچش زیاد کابل می تواند منجر به جوشکاری ناپایدار و سایش در پوشش بیرونی شود. هرچه فیدر سیم به تفنگ جوش نزدیکتر باشد، جوشکاری پایدارتر است. ثانیاً فرآیند جوشکاری محصول را مشخص کنید و سپس محدوده جوشکاری را بر اساس قطعاتی که قرار است جوش داده شوند مشخص کنید. برخی از محصولات به حجم تولید بالا نیاز دارند، که نیاز به جوشکاری همزمان با دو یا چند ربات برای برآورده شدن زمان چرخه تولید دارد. این اساساً مشخصات سیستم ربات را تعیین می کند. اگر فیکسچر به سیگنالهای بیشتری نسبت به I/O خود ربات نیاز داشته باشد، هنگام سفارش به یک برد I/O اضافی یا یک PLC خارجی نیاز است. در نهایت، گردش کار جوشکاری را تعیین کنید و ایستگاه کاری جوش رباتیک را بر اساس الزامات چرخه جوشکاری، هزینه های تولید و مقیاس مشتری طراحی کنید.
در مورد نرم افزار و عملکرد سیستم کنترل
تابع راه اندازی مجدد: تابع راه اندازی مجدد برای راه اندازی مجدد قوس پس از قطع شدن آن در حین جوشکاری استفاده می شود. (2) عملکرد احتراق مجدد: از عملکرد احتراق مجدد می توان برای احتراق مجدد قوس چند بار استفاده کرد که احتراق قوس به دلیل کثیفی روی سطح قطعه کار یا نوک سیم جوش از کار می افتد. (3) عملکرد ضد چسبندگی: از عملکرد ضد چسبندگی برای جلوگیری از چسبیدن سیم جوش به قطعه کار هنگام خاموش شدن قوس استفاده می شود. (4) عملکرد آزادسازی خودکار سیم: عملکرد آزادسازی سیم خودکار برای رها کردن سیم جوش از چسبیدن به قطعه کار استفاده می شود.
اصول و اقدامات احتیاطی برای انتخاب دستگاه جوش
در سال های اخیر، سازندگان ربات های خارجی تجهیزات جوشکاری پشتیبانی خاص خود را دارند که قبلاً به تخته های رابط مربوطه مجهز شده است. از آنجایی که دستگاه جوش در طول چرخه کاری ربات جوش قوس الکتریکی با نرخ بالایی استفاده می شود، هنگام انتخاب منبع برق جوشکاری، مدت زمان بارگذاری معمولاً باید 100٪ برای تعیین ظرفیت منبع تغذیه تعیین شود. بهتر است از یک منبع انرژی جوشکاری با کارایی بالا با عملکرد تنظیم یکپارچه که توسط یک اینورتر IGBT کنترل می شود، استفاده کنید. فیدر سیمی را می توان بر روی بازوی ربات یا خارج از آن نصب کرد. اولی دارای شلنگ کوتاه تری بین تفنگ جوش و فیدر سیم است که به حفظ ثبات تغذیه سیم کمک می کند. دومی شلنگ بلندتری دارد. بسته به محصولی که جوش داده میشود، زمانی که ربات تفنگ جوشکاری را به موقعیتهای خاصی حرکت میدهد، شیلنگ ممکن است خم شود که بهطور جدی بر کیفیت تغذیه سیم تأثیر میگذارد. بنابراین، نصب فیدر سیم باید تغذیه سیم پایدار را تضمین کند. بیشتر تفنگهای جوشکاری رباتهای جوش قوس الکتریکی شبیه به تفنگهای یقه غازی هستند که در جوشکاری نیمه خودکار دستی{10}استفاده میشوند. زاویه خم گردن غاز معمولاً کوچکتر از مرکز قوس است. زوایای گردن غاز را می توان بر اساس ساختار فضایی جوش انتخاب کرد تا برد تفنگ را بهبود بخشد. اگر گردن غاز بیش از حد بزرگ باشد، مقاومت تغذیه سیم را افزایش می دهد و منجر به سرعت تغذیه سیم ناپایدار می شود. اگر زاویه خیلی کوچک باشد، حتی اگر نوک تماس کمی آسیب دیده باشد، منجر به هدایت ضعیف می شود. هنگام جابجایی بین تفنگ های جوشکاری مختلف، TCP (نقطه مرکز ابزار) ربات باید بر اساس آن تنظیم شود. در غیر این صورت، مسیر و وضعیت اسلحه تغییر میکند و برنامه جوشکاری باید دوباره آموزش داده شود. برای ایستگاه های کاری ربات جوشکاری، علاوه بر انتخاب تفنگ جوشکاری مناسب، نگهدارنده تفنگ ربات باید به حسگر{19}ضد برخورد نیز مجهز باشد.
